Niepraktyczność świadomej zgody w Rejestrze Kanadyjskiej Sieci Stroke ad 5

Kluczowym krokiem była abstrakcja zapisów kursu wewnątrzszpitalnego dla każdego pacjenta. Jednak pomimo wspólnych starań o uzyskanie pisemnej zgody na uczestnictwo ogólny wskaźnik uczestnictwa nigdy nie przekroczył połowy kwalifikujących się pacjentów. Pacjenci, którzy mogliby być wpisani do rejestru, byli różni od tych, którzy nie mogli – zjawisko, które zostało nazwane uprzedzeniem autoryzacyjnym . 7 Dane z rejestru będą przydatne w przypadku niektórych projektów badawczych, ale z powodu błędów selekcyjnych wprowadzonych w procesie zgody , pełny potencjał rejestru nie zostanie zrealizowany. Dane są podobne do danych z baz danych badań klinicznych, ponieważ można wnioskować o wnioskach obserwacyjnych na temat czynników ryzyka i wyników, ale stopień, w jakim wyniki można uogólnić do ogólnej populacji pacjentów z udarem mózgu, jest niepewny. Ponadto przydatność danych do monitorowania i planowania świadczenia opieki zdrowotnej jest ograniczona. W przybliżeniu jeden na sześciu kwalifikujących się pacjentów, którzy mogli się zwrócić, odmówił udziału. Jednakże zaobserwowano szereg innych barier, które łącznie miały duży wpływ na ogólny wskaźnik uczestnictwa. Koordynatorzy pielęgniarstwa zrozumieli, że mają trudności z kontaktowaniem się z rodzinami pacjentów, którzy byli krytycznie chorzy lub zmarli, podczas gdy członkowie rodziny znajdowali się w trakcie procesu żałoby. W konsekwencji śmiertelność wewnątrzszpitalna wśród pacjentów objętych badaniem wynosiła tylko 6,9 procent, co jest dużo niższą od rzeczywistej śmiertelności wśród wszystkich pacjentów z udarem w Kanadzie. 14 W wielu przypadkach pacjenci nie mogli ani nie wyrazić zgody, zostały zaburzone poznawczo i ponieważ zastępczy decydent nie był dostępny. Wielu potencjalnie kwalifikujących się pacjentów nie mogło zostać poproszonych o zgodę, mimo że większość uczestniczących szpitali miała wyznaczonego, pełnoetatowego koordynatora pielęgniarskiego, którego głównym obowiązkiem było podejście do pacjentów i zebranie danych do rejestru.
Duża różnorodność wskaźników uczestnictwa w ośrodkach sugeruje, że ogólna stopa zgody mogła ulec poprawie w niektórych ośrodkach z dodatkowym szkoleniem i doświadczeniem. Jednak duże błędy w doborze wyników nadal były obserwowane nawet po tym, jak analizy zostały ograniczone do szpitali o najwyższym odsetku uczestnictwa, co sugeruje, że dodatkowe próby poprawy wskaźnika uczestnictwa w innych szpitalach prawdopodobnie nie rozwiążą problemu błędu doboru selekcyjnego. W świetle tych rozważań komitet wykonawczy rejestru postanowił zakończyć drugą fazę projektu rejestru po siedmiu miesiącach. Komitet uważał, że postępowanie w rejestrze opartym na zgodzie było daremne, ponieważ próba nigdy nie byłaby przydatna do monitorowania dostarczania leczenia udaru w każdym szpitalu, co było głównym celem projektu.
Uważamy, że rozsądnym alternatywnym sposobem pozyskania danych z reprezentatywnej próbki pacjentów z udarem jest zbieranie zidentyfiko wanych danych z dokumentacji medycznej wszystkich pacjentów bez uzyskania zgody, ale z zachowaniem odpowiednich środków ochrony poufności. Stanowisko to popierają inni, którzy argumentowali, że w finansowanym ze środków publicznych systemie opieki zdrowotnej pacjenci mają społeczny obowiązek zezwalania na ich nieumiejętne dane dotyczące opieki zdrowotnej bez ich zgody, tak aby system opieki zdrowotnej mógł być monitorowany i ulepszone z korzyścią dla wszystkich.5,8 Jednakże uważamy, że dla niektórych podskładników rejestru (np. bezpośrednie wywiady z pacjentami i pobieranie próbek biologicznych), należy uzyskać zgodę, i uznajemy, że w naszym projekcie rejestru wniosek o następna rozmowa mogła ograniczyć stopę osiągalnej zgody
[hasła pokrewne: Mimośród, buprenorfina, ceftriakson ]
[podobne: , , ]