Intensywne i umiarkowane obniżenie stężenia lipidów za pomocą statyn po ostrych zespołach wieńcowych ad 5

Poziom cholesterolu LDL uzyskany podczas obserwacji wynosił 95 mg na decylitr (2,46 mmol na litr, zakres międzykwartylowy, 79 do 113 mg na decylitr [2,04 do 2,92 mmol na litr]) w grupie prawastatynowej i 62 mg na decylitr (1,60 mmol na litr, zakres międzykwartylowy, 50 do 79 mg na decylitr [1,29 do 2,04 mmol na litr]) w grupie z atorwastatyną (P <0,001). Spośród 2985 pacjentów (75 procent), którzy wcześniej nie otrzymywali statyny, mediana stężenia cholesterolu LDL spadła o 22 procent po 30 dniach w grupie otrzymującej prawastatynę io 51 procent w grupie z atorwastatyną (p <0,001). Jak przewidywano, wśród 990 pacjentów, którzy wcześniej otrzymywali statyny (25 procent), poziom cholesterolu LDL był zasadniczo niezmieniony w stosunku do linii podstawowej (podczas leczenia statynami) w grupie prawastatyny, podczas gdy spadły one o dodatkowe 32 procent w grupie z atorwastatyną ( P <0,001). Średni poziom cholesterolu lipoprotein o dużej gęstości wzrósł podczas obserwacji o 8,1% w grupie otrzymującej prawastatynę i 6,5% w grupie z atorwastatyną (p <0,001). Średnie poziomy białka C-reaktywnego spadły z 12,3 mg na litr na linii podstawowej w każdej grupie do 2,1 mg na litr w grupie prawastatyny i 1,3 mg na litr w grupie z atorwastatyną (P <0,001). Pierwotny punkt końcowy
Rycina 2. Rycina 2. Szacunki Kaplana-Meiera o zachorowalności na główny punkt końcowy zgonu z jakiejkolwiek przyczyny lub poważnego zdarzenia sercowo-naczyniowego. Intensywne obniżenie poziomu lipidów przy stosowaniu atorwastatyny w dawce 80 mg w porównaniu z umiarkowanym obniżeniem poziomu lipidów po podaniu 40 mg prawastatyny, zmniejszyło współczynnik ryzyka zgonu lub poważnego zdarzenia sercowo-naczyniowego o 16 procent.
Rycina 3. Rycina 3. Współczynnik zagrożenia dla głównego punktu śmierci z dowolnej przyczyny lub poważnego zdarzenia sercowo-naczyniowego w 30, 90 i 180 dniu oraz na końcu obserwacji w grupie z dużą dawką atorwastatyny, w porównaniu z grupą Pravastatin Standard Dose. Częstotliwość zdarzeń to szacunki Kaplana-Meiera poddane cenzurze w punktach czasowych wskazanych przy użyciu średniego czasu obserwacji (dwa lata). CI oznacza przedział ufności.
W przypadku wszystkich pacjentów z randomizacją częstości występowania Kaplana-Meiera w pierwotnym punkcie końcowym po dwóch latach wynosiły 26,3% w grupie otrzymującej prawastatynę w dawce standardowej i 22,4% w grupie otrzymującej dużą dawkę atorwastatyny, co stanowi 16-procentowy spadek w stosunku do częstości występowania atorwastatyna (P = 0,005, przedział ufności 95%, 5 do 26%) (Figura 2); różnica ta nie spełniała kryteriów równoważności. Korzyść z wysokiej dawki atorwastatyny w porównaniu do standardowej dawki prawastatyny pojawiła się już po 30 dniach i była stała w czasie (Ryc. 3). Ryzyko wtórnego punktu końcowego zgonu z powodu choroby niedokrwiennej serca, zawału mięśnia sercowego lub rewaskularyzacji było podobnie zmniejszone o 14% w grupie z atorwastatyną (P = 0,029), z dwuletnią częstością występowania wynoszącą 19,7% w porównaniu z 22,3% w grupie otrzymującej prawastatynę. Ryzyko zgonu, zawału mięśnia sercowego lub pilnej rewaskularyzacji zmniejszyło się o 25% w grupie leczonej atorwastatyną (p <0,001).
Rycina 4. Rycina 4. Szacunki współczynnika zagrożenia dla dodatkowych punktów końcowych i poszczególnych składników pierwszorzędowego punktu końcowego w grupie z dużą dawką atorwastatyny, w porównaniu z grupą z normą dawkowania prawastatyny
[podobne: dabrafenib, agaricus, buprenorfina ]
[przypisy: tęgoryjec objawy, bath and body works allegro, żebro szyjne ]