C-reaktywne białko i inne markery krążenia w zapaleniu w przewidywaniu choroby niedokrwiennej serca ad 5

Wskaźniki szans dla choroby niedokrwiennej serca wśród 2459 pacjentów z chorobą wieńcową i 3969 kontroli. Porównania dotyczą pacjentów i kontroli z wartościami w górnej trzeciej i tymi w dolnej jednej trzeciej rozkładu wartości dla kontroli, z wyjątkiem porównań dotyczących stanu palenia. Kwadraty oznaczają iloraz szans, a poziome linie reprezentują przedziały ufności 95 procent. Informacje przedstawione na tej rycinie oparte są na ilorazach szans wyszczególnionych w następnej kolumnie tabeli 2. Analizę regresji logistycznej wykorzystano do obliczenia obszarów pod krzywą charakterystyki operacyjnej odbiornika (ROC) po dostosowaniu do wieku, płeć i okres, z danymi o głównych ustalonych czynnikach ryzyka i wskaźnikach stanu zapalnego dodanych do modelu w kolejności siły związku każdej zmiennej z chorobą wieńcową serca. Iloraz szans dla choroby niedokrwiennej serca wynosił 1,92 (przedział ufności 95%, 1,68 do 2,18; .2 = 105, przy df) wśród pacjentów z wartościami w górnej trzeciej (wartość odcięcia, 2,0 mg na litr) w porównaniu z dnem trzecie (wartość odcięcia, 0,78 mg na litr), stężenia C-reaktywnego białka linii bazowej w grupie kontrolnej. Iloraz szans spadł do 1,45 (przedział ufności 95%, 1,25 do 1,68; .2 = 28, z df) po skorygowaniu o status palenia, inne ustalone czynniki ryzyka wieńcowego i wskaźniki statusu społeczno-ekonomicznego (Tabela 2). Porównania między górną i dolną tercją pacjentów a grupami kontrolnymi w odniesieniu do innych markerów dały następujące skorygowane ilorazy szans dla choroby wieńcowej: dla wskaźnika sedymentacji erytrocytów (wartość odcięcia 10 mm w pierwszej godzinie pomiaru dla górnej trzeciej i 4 mm w pierwszej godzinie dla dolnej trzeciej), 1,30 (przedział ufności 95%, 1,13 do 1,51, .2 = 13, z df), i dla współczynnika von Willebranda (wartość odcięcia 124 jm na decylitr dla pierwszej trzeciej i 88 jm na decylitator dla dolnej trzeciej), 1,11 (przedział ufności 95%, 0,97 do 1,27; .2 = 26, z df) (tabela 2 i rysunek 1). Obliczone obszary pod krzywymi charakterystycznymi dla działania odbiornika wskazują, że informacja o stężeniu białka C-reaktywnego (i innych ocenionych markerów stanu zapalnego) dostarczyła stosunkowo niewielką dodatkową wartość predykcyjną w stosunku do wartości zapewnianej przez ocenę głównych ustalonych czynników ryzyka (rysunek 1) .
Odkrycia te nie uległy istotnej zmianie w analizach ograniczonych do 2083 pacjentów bez objawów choroby wieńcowej w punkcie wyjściowym (tabela 2), do 2206 pacjentów z wartościami białka C-reaktywnego, którzy mieli potwierdzony zawał mięśnia sercowego lub zmarli z powodu choroby niedokrwiennej serca, lub uczestnikom bez dowodów reakcji ostrej fazy przy badaniu linii podstawowej (tj. ta analiza wyklucza 132 pacjentów i 152 kontrole o stężeniu białka C-reaktywnego powyżej 10 mg na litr15 lub współczynnik sedymentacji erytrocytów większy niż 30 mm w ciągu pierwszej godziny). Na wyniki nie miały również wpływu zmiany wartości granicznych (np. Analiza ćwierćtusz lub piątych, lub wzrost o SD) (tabela 2).
Rycina 2. Rycina 2. Dwadzieścia dwa prospektywne badania związku stężeń białka C-reaktywnego z ryzykiem choroby niedokrwiennej serca (CHD) w populacjach zasadniczo ogólnych, zgrupowanych według kilku charakterystyk badań
[hasła pokrewne: buprenorfina, Enterolteosyal, dabrafenib ]
[patrz też: , , ]